Veda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Veda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Ekim 2010 Perşembe

merhaba

veda ederken esen kalın denir bazen.
genelde denir aslında.

veda kelimesi, esmekle bagdasıyor zihnimde, esen kal, genel olarak es ve git seklinde. veda ettiğim hiç bir ortama veda etmedim, veda mesajı yazmadım. hoşcakalın mesajı yazdım.

veda etmek gercekci gelmiyor, sende ve ayrıldıgın kalpte, işte, evde veya sehirde senden iz, sende de o mekanlardan iz kalır, hersey nasıl ilişki kurdugunla alakalı. veda kendi içinde anlam olarak bir daha görülmeyecek kişi, gelinmeyecek mekan anlamında oldugu için bana gercekci gelmiyor. bilemeyiz. veda ettiğin de değişip sana gene gelebilir, sen veda ettiğin andan farklı duruma gecip veda ettiğin yere farklı sen olarak gene gelebilirsin.


sadece sen gidemiyorsun diye veda etmemek, vedaya saygısızlık, vedanın içinde barındırdıgı degişim ve koskocaman merhabaya saygısızlık.


gidesi gelmektir veda, her canlının da dogal hakkıdır.
severim vedaları, dinamiktir, heyecanlıdır.
vedakar bir kişi olarak umarım bu kısa ve her zaman ki gibi öz yazım, herkese bana yazarken verdiği keyfi, okurken de verir.

25 Ekim 2010 Pazartesi

Gidebilmek

Daha dün bir arkadaşıma, yeri geldiğinde alıp başını gidebilmek ne büyük bir erdemdir, dedim. Bir gün acaba bunu yapacak cesarete sahip olacak mıyım, diye sordum. O arkadaşıma teyzesi daha küçücük bir çocukken, gerektiğinde insan bir çanta ile arkada tanıdık bir çok insanı ve alışkanlığı bırakıp, hiç tanımadığı bir yere gidebilir ve hayata tutunup, var olabilir, dermiş. Bu bilgiyi hep aklının bir köşesinde tutmuş, gerekirse kullanmak üzere.

Herhalde, bana çocukken böyle bir bilgi vermeyi atlamışlar. Ya da vermişler de ben duymak istememişim, işime gelmediğinden. Gitmeler, büyük vedalar, yer değişiklikleri içimi ürpertir. Alıştığımı bırakmak çok zor gelir. Zamanında yaptığım oldu mu? Evet, kendime haksızlık etmeyeyim, yaptım. Acı çektim ama kapıyı çekip gitmeyi bildim. Sonra günlerce gözyaşı derelerinde boğulsam da ses çıkarmadım. Bütün kalbimle dönmeyi istesem de; geri gelebilir miyim, demedim. iyi de ettim. İnsan, gidecek hale geldiyse; durmamalı, cesur olmalı. Veda edebilmeyi bilmeli.
Bu nedenle, gidebilenlere hayranlığım baki.

Kimdi giden, kimdi kalan
Giden mi suçludur her zaman?
Aslında giden değil
Kalandır terkeden
Giden de bu yüzden gitmiştir zaten

Terk eden - Murathan Mungan

23 Ekim 2010 Cumartesi

icimdeki danavar.

Ne kadar yerlesik duzeni seviyormusum gibi yapsam, ihtiyac duydugumu belirtsem de sanki ruhumda kaplumbagalik var. tek fark, gecmiste biraktigim evlerin hepsini sirtima yukleyip gokdelenle dolasamamam.
Herhangi bir seyi, kimseyi, yeri tamamen kaybediyormusum hissi sebebiyle vedalari sevmem.
kac kez ortadan kaybolacak olsam da veda yemekleri duzenlenmesini istemem adima. o yuzden, olay olmaz gelislerim-gidislerim. hoOop hokus pokus abra kadabra. G. acaba suan nerde? gitti mi, geldi mi? beni giderken neden aramadi? neden geldi de halimi hatrimi sormadi..
sebep budur iste.
insanlarin hayatinda herhangi bir seyi, bu anlamda degistirmek istememek.
kendi hayatimda degistirdiklerimi, belki de kabul etmek istememek.
hep annesinin kucaginda saci oksanan insan olabilmek, ama ayni anda 113 yerde olmayi istemek.
kendini hem yorgun hissetmek, hem yeni maceralarda hasret giderebilmek.
ya orospu ruhu var icimde vakti zamaninda yesermis, ya farkinda olmadigim bir ikizler sendromu.