düğün cenaze etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
düğün cenaze etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3 Mayıs 2010 Pazartesi

düğün ve cenaze

iki insanın cinsel yaşamlarını denetim altına alıp sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla oluşturulan evlilik kurumuna şenlikli bir başlangıç, gösterişli eğlenceliklerdir düğünler. sevdiği birini kaybedince aklını oynatmamak, o ayrılmayı istemediğin "ceset" için bir hal çaresi bulmak için din ve gelenek ile düzenlenerek işin zıvanadan çıkmasına engel olan cenazeler.

cenazeye gidip ağlayan, düğüne gidip oynayan insan gerçeği.

sezen aksu "düğün ve cenaze" albümünü çıkardığında yıl 1997.

bense bir karadeniz yazı hatırliyorum, yıl 1989. yeşillikli yamaçlarda kıvrıla kıvrıla dolanan toprak bir yol. bir düğün alayı korna sesleri ile doğanın muhteşem sessizliğini yırtarak iniyor tepeden aşağı. korna sesleri bir cümbüş. sonra o en keskin dönemece girerken, aşağıdan gelen cenaze konvoyu ile karşılaşma. düğün ve cenaze konvoylarının ters yönlere doğru bir dakikadan az süren yanyana geçişleri. zoraki sessizlik, ölüme saygı.

sonra kıvrımlı yollarında karadeniz'in, kaybolurken iki konvoy gözden ırakta, düğün konvoyundan yeniden yükselen şenlik sesleri.

ölen ölür, kalan sağlar bizimdir.
öyleyse, düğün ola!

2 Mayıs 2010 Pazar

Düğün-Cenaze

Düğünler ve cenazeler ritueli oldugundan her zaman bana sorgulatan sosyalleşme merkezleri olarak gelmiştir.

Düğün istemeyen insanların aslında kuralları olan ve temel manasını tam da içime sindiremediklerinden veya düğünüm olmasa nerdeyse evlenmicem diye tutturanlarında kendilerinde çözmeleri gereken seyleri oldugundan allah tarafından istettirildiğini düşünürüm.

Düğün insanları öyle bir hisse sokabilir ki, orada bir cok konuda kendinle ilgili, olan , olmayan , olsa ne güzel olur, ile ilgili düşüncelerini anlarsın..Duygular yogundur, algılar acıktır, ve enerjilerde bunu destekler, mit degiğimi yasanır, rol değişimi de yasanır, öncesi sonrasının olustugu anın birleştiği ortak andır.

Cenaze de aynı durum. Duygu yogunlugu, sonrasının bilinmezliği, kopuş ve yeni başlangıç..
Değişim anı, diger faza geciş.

Kendine rastladıgın, tuvalet aynasında iyi ki sen burdasın dediğin anlardan, veya bak gene burda yanlızsın dediğin.

En güzel düğün, annenle babanınkiydi belki, ve sen hiç görmedin, orda olmadın ancak organizasyon ve zamanlama sana aitti.

Küçükken duyardım insanlar cenazede kendi ölümlerine ağlar diye.
Düğünde de kendileri ile ilgili birseylere duygulanırlar diye.

Düğün ve cenaze ne kadar özel aslında,  tanık gerektirmeyen iki olay, cenaze ve düğün, her nedense hep tanıklar önünde oluyor. Zordur belki de tek yapamazsın, ondan kalabalıklar oluyor,etrafında ama bir süre!